Prowansja w bloku: jak urządzić wnętrze pełne francuskiego uroku bez wielkiego domu > 공지사항

• 목록
• 답변
• 글쓰기
• 게시판 리스트 옵션
  • 수정
  • 삭제

Gdy pierwszy raz zobaczyłam zdjęcia prowansalskich wnętrz, pomyślałam, że to nierealne. Lawendowe pola, kamienne ściany, drewniane belki pod sufitem. A ja mieszkałam w trzydziestopięciometrowym mieszkaniu z niskim stropem. Okazuje się, że styl prowansalski wcale nie wymaga wiejskiego domu. Wystarczy zmienić podejście do detali. Zamiast skupiać się na tym, czego nie mamy, lepiej wykorzystać to, co mamy. Po latach aranżacji dla klientek w blokach wiem, że kluczem jest lekkość. Ciężkie meble z litego dębu nie sprawdzą się na małym metrażu. Ale już sosnowa komoda z przetarciami, pomalowana na biało, doda wnętrzu prowansalskiego ducha. I nie bójcie się łączyć starego z nowym. Styl prowansalski to przede wszystkim atmosfera, a nie kopia katalogu.

Największym wyzwaniem w małych mieszkaniach jest przechowywanie. Pamiętam, jak moja klientka Marta rozpaczała nad stertą pościeli i koców, które nie miały gdzie się zmieścić. Rozwiązanie przyszło z sypialni. Wybrałyśmy łóżko z pojemnikiem na pościel, które pomieściło całą zimową garderobę tekstylną. Do tego stelaz listwowy zapewnił odpowiednią wentylację materaca, a na wierzchu położyłyśmy materac piankowy o grubości 16 centymetrów. To dało efekt miękkości typowej dla prowansalskich sypialni, ale bez efektu zapadania się. Resztę drobiazgów schowałyśmy do wiklinowych koszy. One też są znakiem rozpoznawczym tego stylu. Postawione na podłodze, na komodzie czy na parapecie tworzą wrażenie swobodnego nieładu, który w Prowansji jest naturalny, a w bloku trzeba go świadomie zaplanować.

Salon w prowansalskim stylu to miejsce, które ma zapraszać do odpoczynku. Ale w bloku często jest też jedynym pokojem dziennym, gdzie przyjmujemy gości. I tu pojawia się problem noclegu dla rodziny z daleka. Zamiast stawiać dużą sofę, która zdominuje małe wnętrze, lepiej wybrać kanapę z funkcją spania. Ja polecam modele z tapicerka welurowa w odcieniach bladego różu lub écru. Welur przywołuje na myśl stare francuskie fotele, a do tego jest praktyczny. Ważne, żeby mechanizm rozkładania był prosty. W tanich kanapach często zacina się po kilku miesiącach. Szukajcie tych z mechanizmem DL, czyli delfin. Rozkłada się je jednym ruchem, a materac wysuwa się spod siedziska. Do tego warto dołożyć kilka lnianych poduszek w paski lub kwiaty. One ocieplą wnętrze i sprawią, że nawet mała kanapa będzie wyglądać jak z prowansalskiego domku.

W pokoju dziecka też można wprowadzić elementy prowansalskiego stylu. Moja siostra urządziła córce pokój w odcieniach lawendy i błękitu. Zamiast typowych mebli z IKEA postawiła na wersalkę z jasnym drewnianym stelażem. Wersalka okazała się genialnym rozwiązaniem na mały metraż. W ciągu dnia służyła jako kanapa do czytania i zabawy, a wieczorem rozkładana dawała wygodne miejsce do spania. Do tego dołożyła stelaz listwowy, który pod materacem piankowym zapewnił odpowiednie podparcie dla rosnącego kręgosłupa. Na ścianie zawiesiła półki z surowego drewna, a na nich postawiła ceramiczne dzbanki i suszone kwiaty. Efekt? Dziecko ma swój kącik, który wygląda jak z francuskiej wsi, a jednocześnie jest funkcjonalny. Bo w tym stylu nie chodzi o to, żeby było ładnie, ale żeby było wygodnie i przytulnie.

Kuchnia w stylu prowansalskim to osobna historia. W bloku często mamy małe aneksy kuchenne, gdzie każdy centymetr jest na wagę złota. Zamiast wielkich kredensów postawiłam na otwarte półki z jasnego drewna. Na nich ustawiłam białe talerze z delikatnym wzorem, szklane słoiki na makaron i przyprawy, oraz kilka gałązek lawendy w małym wazoniku. To wszystko tworzy wrażenie, że kuchnia jest większa, bo wzrok nie zatrzymuje się na ciężkich szafkach. Pamiętajcie też o tekstyliach. Lniane firanki w oknie, bawełniane ściereczki w lawendowe wzory, a na podłodze mata z sizalu. To detale, które robią różnicę. I nie bójcie się kolorów. Styl prowansalski to nie tylko biel i beż. Delikatny błękit, zieleń szałwii czy ciepły róż świetnie komponują się z naturalnym drewnem i kamieniem.

Łazienka to kolejne pomieszczenie, gdzie prowansalski styl może zagościć bez wielkich remontów. Moja klientka Ania miała standardową łazienkę w bloku, z białymi płytkami i szarą fugą. Zamiast wymieniać płytki, postawiła na dodatki. Zmieniła armaturę na miedzianą, powiesiła lustro w drewnianej ramie, a na parapecie postawiła kilka doniczek z ziołami. Lawenda, i tymianek nie tylko ładnie wyglądają, ale też pachną. Do tego lniany ręcznik w prążki i wiklinowy kosz na brudną bieliznę. Efekt był taki, że łazienka przestała być tylko funkcjonalnym pomieszczeniem, a stała się miejscem relaksu. Oczywiście, trzeba pamiętać o praktycznych aspektach. W małej łazience unikajcie ciężkich, ciemnych mebli. Lepiej postawić na jasne drewno lub bielone deski. One optycznie powiększą przestrzeń i dodadzą lekkości.

Na koniec kilka słów o tym, czego unikać. Styl prowansalski bywa mylony z sielską tandetą. Nie dajcie się skusić na plastikowe kwiaty czy sztuczne lawendowe girlandy. To zabije cały urok. Lepiej postawić na jedną, ale prawdziwą gałązkę lawendy w ceramicznym wazonie niż na tuzin sztucznych. Pamiętajcie też, że w małym mieszkaniu mniej znaczy więcej. Nie musicie mieć wszystkich mebli z francuskiego targu staroci. Czasem wystarczy jedna komoda z przetarciami, kilka lnianych poduszek i odpowiednie światło. A jeśli brakuje wam miejsca na pościel, zawsze możecie schować ją w łóżku z pojemnikiem na pościel. To rozwiązanie, które łączy praktyczność z estetyką. I pamiętajcie, że styl prowansalski to przede wszystkim stan ducha, a nie lista zakupów. Jeśli czujecie się w swoim wnętrzu swobodnie i przytulnie, to znaczy, że osiągnęliście cel.